قصیدة “ندومه”-للشاعر الشعبی الحاج چاسب آلبو غبیش

قصیدة “ندومه”-للشاعر الشعبی الحاج چاسب آلبو غبیش

رحت لدیارنه و لگیت حزینه الدار مهضومه

اهلهه ارحلوا و الغالی رخص سومه

علیهه نخبگ املهله تشلّه او ینهزع دومه

گصیبتهه ظفر چانت ابحجرهه امبعثره او کومه

 

الگذله امخربصه و الریح یذری بیهه میشومه

حجلهه ملتحم بسّاگ او بیهه راکس انّومه

 

القصور امطشره بالگاع تسّب الخرز و اتلومه

التراچی ابغضب منجّرات شفت الاذن مخرومه 

الشرک و الطوگ مسلوبات ابّخت من هیچ مظلومه

و انا انظر محاسنهه شفتهه حیل ملچومه

الهجر و الظیم متعبهه او علیهه تصعب الگومه

الزمن غدار ما یرحم یدوّر عالفرص حومه

علیهه سلّمت ردّت باشاره اعرفت مچمومه

گتلهه الاسم یختی اکتبت بالگاع ندومه

حبرهه ارماد موگدهه ابصبعهه کتبت ارسومه

من یسکن یندوه اویاچ اویایه تسکن البومه

او من حب او حنان الگوم های اسنین محرومه

یا ذنب الجنیته آنه مطعونه ابسهم زومه

الظلم ما یدوم لصحابه هم لابد یصل یومه

لمّا اسمعت قصتهه گلبی زادت اهمومه

وحگ القدس و الاقصی او شهر رمضانه او صومه

الدمعه لالت ابعینی قیم او مطّرت اقیومه

اچن صل او زرگ بحشای بیهن فرق اسمومه

انفقد سّر الحیات الچان عندی او ضاع مفهومه

احبن دیره الاجداد سماهه او حلوّت انجومه

محبتهه تعیش اویای او تحت الظلع مظمومه

اعشگتهه من زغر سنی او عدهه الروح ملزومه

او روح العشگت او حبّت تظنهه الروح ماثومه

و المیّت فی سبیل الحب آنه ابد ما لومه

و اهلهه ما اظن حییّن او هیّه ابهیمه مرجومه

و الشهامه مات راعیهه او حیّه ظلت اهدومه

لو حیّه الشهامه الیوم چان الدار مکرومه

=======

المصدر:موقع علوان الثقافی